Skip to content

Istnienie i sila zwiazanego z ta potrzeba napiecia przejawia sie najwyrazniej wówczas

2 miesiące ago

411 words

Istnienie i siła związanego z tą potrzebą napięcia przejawia się najwyraźniej wówczas, gdy powstają niepomyślne dla jego rozładowania warunki. Obserwacje psychologów klinicznych pracujących z dziećmi wykazują, że dziecko dąży do kontaktu emocjonalnego szczególnie usilnie wtedy, gdy początkowo stałe zainteresowanie otoczenia zaczyna wygasać, gdy dorośli przyzwyczajeni do jego obecności lub zainteresowani nowym dzieckiem zaczynają wyraźniej odwracać się ku różnym innym sprawom. Pojawia się wówczas w zachowaniu dziecka negatywizm, kapryszenie przy jedzeniu, dzięki którym zazwyczaj dziecku udaje się zwrócić na siebie uwagę otoczenia. U dziecka starszego, w wieku szkolnym, niezaspokojenie tej potrzeby może wyrazić się dążeniem do zajmowania uprzywilejowanej pozycji w grupie kolegów przez imponowanie im, przez błaznowanie, lub wzorową naukę. Dziecko skupia wówczas skuteczniej uwagę na sobie, wzbudzając zazdrość czy podziw rówieśników lub wywołując zainteresowanie nauczycieli, życia Przejawem potrzeby kontaktu może być także rywalizacja. Wiadomo, jak łatwo dzieci pobudzić do współzawodnictwa. Często mówi się w takich wypadkach, że w ten sposób przejawia się dążenie do mocy – co wydaje się, niebezpodstawne, bo dla różnego rodzaju przejawów dążenia do mocy. Charakterystyczne jest również to, że im większe powodzenie udaje się komuś osiągnąć, tym więcej osób z otoczenia interesuje się bohaterem, przejawia stosunek emocjonalny do jego osoby. Zwrócił na to uwagę we wspomnianej już pracy S. Baley, pisząc wprost o uniwersalnej tendencji do wywoływania reakcji u innych (Baley 1959, s. 66). Jak silne jest to dążenie do wywoływania zainteresowania otoczenia, świadczą często spotykane w praktyce poradnianej przypadki, wżycia których kary cielesne, stosowane wtedy, gdy dążenie to przybiera aspołeczne formy, wcale go nie przyhamowują, a nawet jakby je wzmacniają. Zdarza, się to zwłaszcza u dzieci rodziców, których kontakt emocjonalny z dzieckiem ogranicza się do kar. Kary te w jakiś sposób zaspokajają potrzebę kontaktu emocjonalnego, byleby nie były wymierzane na zimno, obojętnie. Teza, że jest to w tych warunkach, jedyna, choć wynaturzona droga zaspokajania potrzeby kontaktu emocjonalnego, wyjaśnia problem, jak się zdaje, lepiej niż nazywanie dziecka masochistycznym, z czym często można się spotkać. Teza Freuda, że dziecko działa na zasadzie unikania przykrości i szukania przyjemności, leży u podstaw, metod wychowania i jest właściwie słuszna, lecz jedynie przy dostatecznie szerokim ujmowaniu przyjemności i przykrości. Zwraca uwagę np [patrz też: olej abisyński, omułek zielonowargowy kapsułki, plomby metalowe ]

Powiązane tematy z artykułem: olej abisyński omułek zielonowargowy kapsułki plomby metalowe