Skip to content

Leczenie raka płuc

2 miesiące ago

957 words

W badaniu Mok et al. (Wydanie 3 września), autorzy stwierdzili, że gefitinib był lepszy od paklitakselu karboplatyny, pomimo medianowego czasu przeżycia bez progresji choroby (główny punkt końcowy) odpowiednio 5,7 miesiąca i 5,8 miesiąca. Ich wniosek został oparty na porównaniu 12-miesięcznych wskaźników przeżycia wolnego od progresji (24,9% vs. 6,7%), ale porównanie to nie było zaplanowane, a jego wyniki były ściśle uzależnione od czasu oceny (np. po 4 miesiącach, wynik byłby na korzyść paklitakselu karboplatynowego).
Ponadto ważność wyników uzyskanych przy użyciu modelu proporcjonalnych hazardów Cox była uwarunkowana proporcjonalnym zagrożeniem: to założenie nie zostało zweryfikowane, a wyniki nie zostały zgłoszone. Wniosek, że 6 do 22 miesięcy leczenia gefitynibem przewyższa karboplatynę-paklitaksel, może wynikać z efektu selekcji.
Enzo Ballatori, Ph.D.
Via Pillino 2, Spinetoli, Włochy
Sonia Fatigoni, MD
Fausto Roila, MD
Santa Maria Hospital, Terni, Włochy
Roila. to
Odniesienie1. Mok TS, Wu YL, Thongprasert S, i in. Gefitynib lub karboplatyna-paklitaksel w gruczolakoraku płucnym. N Engl J Med 2009; 361: 947-957
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Podstawowa analiza innowacyjnego, dobrze zaprojektowanego badania klinicznego fazy 3 przeprowadzonego przez Mok i wsp. jest nieodpowiedni i nie potwierdza przewagi gefitinibu nad paklitakselem karboplatyną u pacjentów z zaawansowanym gruczolakorakiem płuc. Model proporcjonalnych hazardów Cox opiera się na założeniu, że stosunek ryzyka dwóch metod leczenia jest stały w czasie. Jeśli krzywe krzyżują się, tak jak na rysunku 2A w artykule, istnieje wyraźne naruszenie modelu, a współczynnik ryzyka nie powinien być stosowany jako miara względnej korzyści.1 Sugerujemy, że różnice w przeżyciu w intencji do – populacja populacji powinna być ponownie przeanalizowana za pomocą metod statystycznych, które nie opierają się na założeniu proporcjonalnych zagrożeń, takich jak zmodyfikowany test Kołmogorowa-Smirnowa2. Zaprojektowanie próby z oczekiwaniem, że spełni ona wymóg proporcjonalnego zagrożenia, było uzasadnione, ale analiza wymaga rewizji w świetle wyników.
Bostjan Seruga, MD
Eitan Amir, MB, Ch.B.
Ian Tannock, MD, Ph.D.
Szpital Princess Margaret, Toronto, ON, Kanada
ian. on.ca
2 Referencje1. Concato J, Feinstein AR, Holford TR. Ryzyko określania ryzyka za pomocą modeli wielowymiarowych. Ann Intern Med 1993; 118: 201-210
Web of Science Medline
2. Le CT. Metody statystyczne do porównywania krzyżujących się krzywych przeżycia. W: Balakrishnan N, Rao CR, wyd. Podręcznik statystyki: postępy w analizie przeżycia. Vol. 23. Amsterdam: Elsevier, 2004: 277-90.

W swoim artykule wstępnym towarzyszącym artykułowi Mok et al., Gazdar1 stwierdza, że istnieją niekompletne dowody na to, że mutacje w genie kodującym receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) mogą przewidywać zróżnicowany wpływ na przeżywalność inhibitorów kinazy tyrozynowej. Mok i wsp. nie stwierdzono istotnej różnicy w przeżyciu między grupą gefitynibu i karboplatyną-paklitakselem, zarówno wśród pacjentów z mutacjami EGFR, jak i wśród osób bez mutacji EGFR Jednak dane dotyczące przeżycia były niedojrzałe, a nawet dojrzałe dane powiedzą nam tylko o różnicy między gefitynibem, a następnie chemioterapią i chemioterapią, po której następuje gefitynib. Ponieważ wszystkie trwające randomizowane, kontrolowane badania z użyciem inhibitorów kinazy tyrozynowej umożliwiają krzyżowanie między badanymi grupami, trudno jest porównać przeżycie u pacjentów otrzymujących inhibitory kinazy tyrozynowej i tych, którzy nie otrzymują takiej terapii. Nasze porównanie pacjentów, którzy byli leczeni przed zatwierdzeniem gefitinibu do stosowania w Japonii i tych, którzy byli leczeni po takim zatwierdzeniu wykazało istotną poprawę przeżycia jedynie w podgrupie z mutacjami EGFR. Nasze wyniki wykazały również znaczącą interakcję między obecnością mutacji EGFR a poprawą przeżywalności.2 Uważamy, że mutacje EGFR przewidują korzyści z przeżycia związane z gefitynibem.
Toshimi Takano, MD
Teikyo University School of Medicine, Tokio, Japonia
teikyo-u.ac.jp
Dr Takano zgłasza otrzymywanie opłat za wykłady od AstraZeneca i Chugai. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
2 Referencje1. Gazdar AF. Spersonalizowana medycyna i hamowanie sygnalizacji EGFR w raku płuc. N Engl J Med 2009; 361: 1018-1020
Full Text Web of Science Medline
2. Takano T, Fukui T, Ohe Y, i in. Mutacje EGFR przewidują przeżycie korzyści z gefitynibu u pacjentów z zaawansowanym gruczolakorakiem płuc: historyczne porównanie pacjentów leczonych przed i po zatwierdzeniu gefitynibu w Japonii. J Clin Oncol 2008; 26: 5589-5595
Crossref Web of Science Medline
Rosell i wsp .1 opisują niezwykłą odpowiedź na erlotynib u pacjentów z rakiem płuc, którzy mają mutację EGFR. Jednak 217 pacjentów, którzy byli leczeni erlotynibem, oceniano pod kątem przeżycia, ale tylko 197 było ocenianych jako odpowiedź na leczenie. Po drugie, 55 pacjentów otrzymało dodatkowe leczenie po erlotynibu. Czy nie mieli odpowiedzi na erlotynib. Wreszcie, obecność lub brak zmutowanych alleli T790M jest przydatna do przewidywania oporności na gefitynib. W tym badaniu zgłoszono dane dotyczące T790M u 35 pacjentów. Czy pacjenci ci byli oporni na erlotynib. Jaka część wszystkich 2105 pacjentów miała mutację T790M.
Jian Wang, Ph.D.
Jian-hua Qiu, MD
Czwarty wojskowy Uniwersytet Medyczny, Xi an, Chiny
Odniesienie1. Rosell R, Moran T, Queralt C, i in. Badanie przesiewowe mutacji receptora naskórkowego czynnika wzrostu w raku płuca. N Engl J Med 2009; 361: 958-967
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
Odpowiedź
Dr Mok i współpracownicy odpowiadają: Ballatori i in. i Seruga i in. zapytaj, czy przewaga gefitynibu nad karboplatyną-paklitakselem wynikała z przekraczania krzywych przeżycia bez progresji. Wstępnie analizowaną pierwotną analizą naszego regulacyjnego badania była niezgodność (wskaźnik ryzyka marży, 1,20) na podstawie standardowego modelu proporcjonalnego hazardu Coxa, z którego uzyskano zgłoszone współczynniki ryzyka, przedziały ufności i wartości P (nie z median ani 12). -miesięczne przeżycie bez progresji, które są statystykami podsumowującymi). Nie można było przewidzieć krzywych przejściowych przed analizą, a wcześniej zgłoszoną analizę Coxa pierwszorzędowego Ta analiza wykazała wyższość gefitynibu (P <0,001). Jednakże, gdy przejście stało się oczywiste, dalsza ocena wykazała, że różnica ta wynikała z dwóch podgrup: pacjentów z mutacjami EGFR (u których gifitinib był lepszy) i tych bez mutacji EGFR (u których gefitinib nie był lepszy). Krzywe przeżycia wolne od progresji nie krzyżowały się w żadnej z tych podgrup, więc model Cox był odpowiedni w tyc [więcej w: nfz szczecin kolejka do sanatorium, klinika bielsko biała, diagnostyka mr ]

Powiązane tematy z artykułem: diagnostyka mr klinika bielsko biała nfz szczecin kolejka do sanatorium