Skip to content

Terapia początkowa za pomocą FOLFOXIRI i Bevacizumab do przerzutowego raka jelita grubego AD 7

1 miesiąc ago

402 words

W analizie eksploracyjnej, dostosowującej do tych zmiennych, współczynnik ryzyka dla progresji związanej z FOLFOXIRI plus bewacizumabem wynosił 0,75 (95% CI, 0,62 do 0,92, P = 0,006). Status mutacji BRAF nie został uwzględniony w skorygowanym modelu, ponieważ brakowało danych dla 20,1% pacjentów. Korzyści z FOLFOXIRI plus bewacizumab w odniesieniu do przeżycia wolnego od progresji były jednorodne w podgrupach klinicznych i molekularnych, z wyjątkiem pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali leczenie adiuwantowe. Zaobserwowano znaczącą interakcję pomiędzy ekspozycją na wcześniejsze leczenie adjuwantowe i przeżywalnością wolną od progresji (P = 0,04) (Figura 3). Tabela 2. Tabela 2. Skuteczność w grupie osób leczonych z zamiarem leczyć według grupy leczenia. Wskaźnik odpowiedzi wynosił 53,1% w grupie kontrolnej, w porównaniu z 65,1% w grupie eksperymentalnej (iloraz szans 1,64; 95% CI 1,15 do 2,35; P = 0,006) (tabela 2). Częstość resekcji R0 przerzutów (tj. Brak makroskopowego lub mikroskopowego nowotworu resztkowego) nie różniła się istotnie w grupach leczonych (12% w grupie kontrolnej w porównaniu do 15% w grupie eksperymentalnej, P = 0,33).
Ogólna analiza przeżycia została oparta na 286 zgonach wśród 508 pacjentów (56,3%). Więcej zgonów wystąpiło w grupie kontrolnej niż w grupie eksperymentalnej (155 [60,5%] vs. 131 [52,0%]). Mediana całkowitego czasu przeżycia wyniosła 31,0 miesięcy w grupie eksperymentalnej i 25,8 miesiąca w grupie kontrolnej, co odpowiada współczynnikowi ryzyka zgonu wynoszącemu 0,79 (95% CI, 0,63 do 1,00, P = 0,054); spadek ten nie spełniał kryterium istotności statystycznej. W analizie eksploracyjnej, dostosowującej do zmiennych prognostycznych, współczynnik ryzyka zgonu z FOLFOXIRI plus bewacizumabem wynosił 0,72 (95% CI, 0,56 do 0,94, P = 0,01) (Figura 2B).
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Najczęstsze zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia 3. Działania niepożądane stopnia 3 lub 4 występujące u co najmniej 3% pacjentów podsumowano w Tabeli 3. Częstość występowania neutropenii stopnia 3. lub 4., biegunki, zapalenia jamy ustnej a neurotoksyczność (tj. neuropatia obwodowa) była znacznie wyższa w grupie eksperymentalnej niż w grupie kontrolnej. Nie obserwowano istotnych różnic pomiędzy zdarzeniami niepożądanymi związanymi z bewacizumabem między grupami. Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach (19,7% w grupie kontrolnej i 20,4% w grupie eksperymentalnej, P = 0,91).
W sumie 142 (91,6%) zgonów w grupie kontrolnej i 121 (92,4%) zgonów w grupie eksperymentalnej przypisano progresji choroby. W każdej grupie podobna liczba pacjentów zmarła w wyniku zdarzeń niepożądanych (4 [1,6%] w grupie kontrolnej i 6 [2,4%] w grupie eksperymentalnej).
Kolejne zabiegi
Leczenie drugiego rzutu zastosowano u 173 pacjentów w grupie kontrolnej iu 166 pacjentów w grupie eksperymentalnej (patrz Tabela S5 w Dodatku uzupełniającym)
[więcej w: ekrany bezszwowe, leczenie chrapania warszawa, meble pracowniczne ]

Powiązane tematy z artykułem: ekrany bezszwowe leczenie chrapania warszawa meble pracowniczne